Wetenschappelijk
onderzoek
Op het het gebied van bekkenbodem problematiek en bekkenbodem chirurgie in het bijzonder ben ik intensief bezig met wetenschappelijk onderzoek.
Op deze pagina vind je meer informatie over de afgeronde wetenschappelijke onderzoeken welke ik uitgevoerd heb voor de divisies binnen Bergman Clinics.
In Nederland
1
Onderzoek naar bevalling gerelateerde schade aan de bekkenbodem
De vaginale bevalling is de grootste risicofactor voor bekkenbodemschade. Gevolgen hiervan kunnen onder andere zijn : stress incontinentie, verzakking, pijn bij vrijen, ontlastingverlies. Ik heb van ZonMW samen met andere onderzoekers een subsidie ontvangen om te onderzoeken of we in de toekomst het herstel van de bekkenbodem, direct na een vaginale bevalling, kunnen bevorderen. Dit zou kunnen resulteren in minder problemen met de bekkenbodem op latere leeftijd.
Ook werk ik samen met verloskundigen om te kijken of tijdens de bevalling de bekkenbodem beschermd kan worden tegen schade. Te denken valt aan bepaalde handgrepen die bedoeld zijn om de druk van het hoofd van de baby op de bekkenbodem, te verminderen. Wereldwijd worden verschillende handgrepen toegepast, maar goed onderzoek is nodig om te begrijpen welke handgrepen daadwerkelijk zinvol zijn.
2
Evaluatie en veilige introductie van
innovatieve technieken
In de bekkenbodemzorg worden met grote regelmaat nieuwe onderzoeksmethoden en behandelingen bedacht. Dit zijn vaak ontwikkelingen waar patiënten voordeel van kunnen hebben, maar soms ook niet, omdat er risico’s vastzitten aan nieuwe technologie.
Mijn onderzoeksgroep is actief betrokken bij de ontwikkeling en evaluatie van nieuwe technieken. Op het moment dat er aanwijzingen zijn dat innovatieve technieken een meerwaarde hebben voor onze patiënten, is het belangrijk dat de nieuwe techniek zorgvuldig wordt toegepast; dat er overeenstemming is over de indicaties, dat de training in de nieuwe techniek goed georganiseerd is en dat we ook de lange termijn effecten bestuderen. Doordat mijn onderzoeksgroep zich richt op de evaluatie van nieuwe technieken, ben ik altijd op de hoogte van de innovaties in mijn vakgebied. Dit is relevant, omdat mijn patiënten daardoor toegang hebben tot de nieuwste inzichten.
3
Meten van de fysiologie van de vagina
De vagina zit vol met bloedvaten en zenuwen. Bij vaginale operaties ontstaat er dan ook altijd schade aan deze bloedvaten en zenuwen.
Mijn onderzoekgroep heeft als eerste in de wereld meetmethodes ontwikkeld om te begrijpen welke schade er precies ontstaat en hoe relevant dat is. Het doel van dit onderzoek is om operatietechnieken zo aan te passen dat er minder schade ontstaat en de uitkomsten van operaties nog beter zijn.
4
Implantaat gerelateerde schade
In het begin van deze eeuw zijn er vaginale implantaten ontwikkeld welke bedoeld zijn om het risico op recidive verzakking te verlagen. De eerste generatie van deze implantaten heeft een relatief hoog risico op complicaties. Dat heeft ertoe geleid dat deze zogenaamde “matjes” nog maar af en toe worden gebruikt, bij complexe vormen van verzakking. Patiënten met complicaties door een matje hebben vaak ernstige klachten. Het team in Bergman Clinics en Amsterdam UMC is erin gespecialiseerd om deze complicaties te verhelpen. We kunnen het implantaat deels of geheel verwijderen (afhankelijk van wat er precies nodig is) en werken soms samen met uroloog en/of chirurg om de gevolgen van zo’n complicatie zo goed mogelijk te verhelpen.
In Zuid-Afrika
5
Dierexperimenteel onderzoek
Samen met mijn collega en vriend Prof Stephen Jeffery heb ik in 2016 de Pelvic floor foundation van Zuid-Afrika (PFFSA) opgericht. Op boerderij Proefplaats, gerund door boer John Morris, verrichten we met een team onderzoekers uit Amsterdam UMC en de Universiteit van kaapstad dier-experimenteel onderzoek met als doel nieuwe behandelingen veilig toe te passen bij mensen.
Zo hebben we meerdere studies gedaan naar het effect van vaginale laser. Ook doen we onderzoek naar nieuwe implantaten in de bekkenbodem en onderzoeken we of we de uitkomsten van operaties vanwege een verzakking kunnen verbeteren zonder implantaten te gebruiken.
6
Obstetrische fistels
In de Derde Wereld is het voor vrouwen soms onmogelijk om op tijd een keizersnede te krijgen. Het niet slagen van een vaginale baring heeft grote gevolgen voor moeder en kind. Vaak overlijdt het kind en moet de moeder op zoek naar een ziekenhuis waar wel een keizersnede kan worden verricht. In de tussentijd gaan de weeën door en ontstaat er ernstige schade aan de bekkenbodem. Dit kan dagen duren, waardoor er een groot risico is op het ontstaan van een “obstetrische fistel”. Hierbij ontstaat een opening tussen blaas en vagina en/of tussen de darm en vagina. Alleen zeer ervaren fistel chirurgen hebben de benodigde vaardigheden om een obstetrische fistel operatief te herstellen, maar de meeste vrouwen krijgen nooit de kans een noodzakelijke operatie te ondergaan. Naar schatting zijn er 2 miljoen vrouwen met een obstetrische fistel in de Derde Wereld.
De PFFSA ondersteunt onderzoek naar alternatieven voor een complexe operatie en probeert een manier te vinden om amnion te gebruiken voor het herstel van een obstetrische fistel. Dit onderzoek vindt plaats in samenwerking met Amerikaanse universiteiten (Cleveland Clinics, Baylor University, Columbia University). Het streven is om een behandeling te ontwikkelen die zo eenvoudig uit te voeren is, dat vrouwen met obstetrische fistels niet meer afhankelijk zijn van fistel-chirurgen die maar een beperkt aantal vrouwen per jaar kunnen helpen.